سلام خدمت دوستان عزیز
یه چند وقتیه که میخوام یه پیام یا مطلب جدید بزارم ولی قربونش برم این سرعت اینترنت امون به ادم نمیده
میخواستم مطلبی رو در مورد شرط نتیجه در مورد ترک فعل مادی عنوان کنم
آیا ترک فعل مادی میتونه شرط نتیجه واقع بشه
برای این مطلب در آغاز باید شرط نتیجه توصیف بشه
شرط نتیجه:طرفین ضمن عقد شرط میکنند که نتیجه عمل حقوقی با خود عقد در خارج واقع بشه و دیگه بعد از عقد برای ایجاد اون اثر نیازی به عمل مستقل دیگه ای نباشه
بدیهیه که این اثر باید یه عمل حقوقی باشه که تشریفات خاصی برای ایجاد اون نیاز نیست
و اما در مورد ترک فعل مادی مثل این که
طرفین یک قرار داد شرط میکنند که در مثلا طرف معامله از کوچه خاصی رد نشه یا مثلا در یک روز بستنی نخوره و قص علی هذا
با توجه به این تعریف اگر شرط ترک فعل مادی در غالب شرط نتیجه واقع شود در این حالت باید تفکیک کنیم این که شخص از جهت حقوقی این اختیار رو داره و این که در عمل این عمل رو انجام میده باید فرق گذاشت به این معنی که یک مسئله حکم اباحه و ترخیص این فعل از جهت قانونگذار برای این فرده و از جهت دیگه هم این عمل در عالم واقع اتفاق میفته
طرفین میتوانند ضمن شرط نتیجه این حکم ترخیص یا اباحه رو از خودشون سلب بکنن
بحث جالب دیگه ای که به همین موضوع ارتباط داره اینه که خلاف هر حکم اباحه ای هم نمیشه شرط کرد مثلا ایا کسی میتونه این شرط رو علیه خودش قبول کنه که دیگه تا اخر عمرش حق نداشته باشه که روی دو پای خودش راه نره یا این که آزاد نباشه جواب این پرسش قطعا منفیه و معیار اون هم به این بر میگرده که بعضی از رخصت ها و یا بهتر بگم اباحه ها اقتضاعیه و بعضی دیگر لا اقتضاعی احکام اباحه لا اقتضاعی احکامی هستن که خود اباحه هدفی رو برای قانونگذار داشته که طرفین نمیتونن خلافش شرط کنن مصداق بارز اون در قوانین ما عهد نامزدیه که ازادی طرفین برای قانونگذار موضویت داره
ولی اصل بر اینه که اباحه موضیعیت نداره
یه چند وقتیه که میخوام یه پیام یا مطلب جدید بزارم ولی قربونش برم این سرعت اینترنت امون به ادم نمیده
میخواستم مطلبی رو در مورد شرط نتیجه در مورد ترک فعل مادی عنوان کنم
آیا ترک فعل مادی میتونه شرط نتیجه واقع بشه
برای این مطلب در آغاز باید شرط نتیجه توصیف بشه
شرط نتیجه:طرفین ضمن عقد شرط میکنند که نتیجه عمل حقوقی با خود عقد در خارج واقع بشه و دیگه بعد از عقد برای ایجاد اون اثر نیازی به عمل مستقل دیگه ای نباشه
بدیهیه که این اثر باید یه عمل حقوقی باشه که تشریفات خاصی برای ایجاد اون نیاز نیست
و اما در مورد ترک فعل مادی مثل این که
طرفین یک قرار داد شرط میکنند که در مثلا طرف معامله از کوچه خاصی رد نشه یا مثلا در یک روز بستنی نخوره و قص علی هذا
با توجه به این تعریف اگر شرط ترک فعل مادی در غالب شرط نتیجه واقع شود در این حالت باید تفکیک کنیم این که شخص از جهت حقوقی این اختیار رو داره و این که در عمل این عمل رو انجام میده باید فرق گذاشت به این معنی که یک مسئله حکم اباحه و ترخیص این فعل از جهت قانونگذار برای این فرده و از جهت دیگه هم این عمل در عالم واقع اتفاق میفته
طرفین میتوانند ضمن شرط نتیجه این حکم ترخیص یا اباحه رو از خودشون سلب بکنن
بحث جالب دیگه ای که به همین موضوع ارتباط داره اینه که خلاف هر حکم اباحه ای هم نمیشه شرط کرد مثلا ایا کسی میتونه این شرط رو علیه خودش قبول کنه که دیگه تا اخر عمرش حق نداشته باشه که روی دو پای خودش راه نره یا این که آزاد نباشه جواب این پرسش قطعا منفیه و معیار اون هم به این بر میگرده که بعضی از رخصت ها و یا بهتر بگم اباحه ها اقتضاعیه و بعضی دیگر لا اقتضاعی احکام اباحه لا اقتضاعی احکامی هستن که خود اباحه هدفی رو برای قانونگذار داشته که طرفین نمیتونن خلافش شرط کنن مصداق بارز اون در قوانین ما عهد نامزدیه که ازادی طرفین برای قانونگذار موضویت داره
ولی اصل بر اینه که اباحه موضیعیت نداره
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر